Şimdi ölsem aklına ilk ne gelirdi!

Şimdi ölsem aklına ilk ne gelirdi!

iki kelime

neyi yanlış yaptım die soruyorum hep kendime
hep şunu şöyle yapsam bunu böyle yapsam diyorum
belki farklı olurdu diyorum
hep pişman oluyorum keşke demekten başka elimden bişey gelmiyor
ama şunu yeni farkettim
ben "seni seviyorum" dedim
herşeyimi verdim, varlığımı, aklımı, fikrimi, düşüncelerimi, hayallerimi
adımlarımı, koşmalarımı aklıma ne geldiyse sana verdim
kısacası o iki kelimeyi sana söyleyerek sana herşeyimi verdim
sen bana ne verdin? hiç
şunu farkettim bu dünyada sevmek yetmiyormuş, severek olmuyormuş herşey
hayaller sevgiyle kurulmuyormuş, sevgiyle yıkılıyormuş

yeniden

tüm dualar yeniden edilsin istiyorum, tüm adaklar yeniden adansın,
tüm hafızalar sıfırlansın ya da hafızayı sıfırlacak bir icat geliştirilsin istiyorum

karşılıksız aşk üzerine

biliyorum sana giden yollar kapalı
 üstelik sen de hiç bir zaman sevmedin beni 
 ne kadar yakından ve arada uçurum;
 insanlar, evler, aramızda duvarlar gibi 
 uyandım uyandım, hep seni düşündüm
 yanlız seni, yanlız senin gözlerini 
 sen bayan nihayet, sen ölümüm kalımım
 ben artık adam olmam bu derde düşeli 
 şimdilerde bir köpek gibi koşuyorum ordan oraya
 yoksa gururlu bir kişiyim aslında, inan ki 
 anımsamıyorum yarı dolu bir bardaktan su içtiğimi
 ve içim götürmez kenarından kesilmiş ekmeği 
 kaç kez sana uzaktan baktım 5.45 vapurunda; 
hangi şarkıyı duysam, bizim için söylenmiş sanki
 tek yanlı aşk kişiyi nasıl aptallaştırıyor 
nasıl unutmuşumsenin bir başkasını sevdiğini 
 çocukça ve seni üzen girişimlerim oldu;
 bağışla bir daha tekrarlanmaz hiçbiri
 raslaşmamak için elimden geleni yaparım 
bu böyle pek de kolay değil gerçi... 
 alışırım seni yalnız düşlerde okşamaya; 
bunun verdiği mutluluk da az değil ki
 çıkar giderim bu kentten daha olmazsa, 
sensizliğin bir adı olur, bir anlamı olur 
belki inan belli etmem, seni hiç rahatsız etmem, 
son isteğimi de söyleyebilirim şimdi: 
 bir geceyarısı yazıyorum bu mektubu 
yalvarırım onu okuma carşamba günleri